Wat kun je als millennial aan het 'is dit alles?' gevoel doen?

Wat kun je als millennial aan het 'is dit alles?' gevoel doen?

Jasper Scholten, auteur Millennial Mysterie

Ken je dat knagende ‘is dit alles?’ gevoel? Je leven klopt op papier, maar toch ontbreekt er iets. Als dat voor jou geldt, dan ben je niet de enige. Uit de Monsterboard Dertigers Dilemma Test 2017 bleek dat 85% van de millennials hier last van heeft. Waar komt dit gevoel toch vandaan? En hoe uniek zijn de millennials met dit gevoel? Jasper Scholten, spreker en auteur van het boek Het millennial mysterie, legt uit.

 

Een van de redenen voor het schrijven van mijn boek is dat ik zelf worstelde met het ‘is dit alles?’ gevoel en erachter kwam dat hier meer millennials mee worstelen. Om te begrijpen wat we aan dit gevoel kunnen doen is het eerst belangrijk om helder te hebben waar dit gevoel vandaan komt. Tijdens mijn onderzoek kwam ik erachter dat dit onbestemde gevoel voornamelijk wordt veroorzaakt door een negatieve realitycheck. De hooggespannen verwachtingen die we hebben over bijvoorbeeld werk, een promotie, kinderen, een relatie of een nieuw huis komen niet overeen met de realiteit. Het gevolg is dat we teleurstelling of boosheid kunnen ervaren, wat in sommige gevallen leidt tot het impulsief opzeggen van je baan of in het ergste geval uitmondt in een persoonlijke crisis.

 

Maar is dit ‘is dit alles gevoel?' niet van alle tijden? Het begrip Het Dertigers Dilemma bestaat al jaren.

Ja klopt, Doe Maar zong het nummer ‘is dit alles?’ in de jaren tachtig al! Het is een fenomeen dat in de hele Westerse wereld voorkomt. Ergens is het een luxeprobleem natuurlijk. Desalniettemin kun je hier flink last van hebben. Ik geloof dat meer millennials hier last van hebben dan de mensen uit eerdere generaties. Dat komt volgens mij doordat:

1. De realitycheck eerder plaatsvindt
2. Millennials over het algemeen hogere verwachtingen hebben

Waar dertig jaar geleden de realitycheck plaatsvond als je eind dertig of halverwege de veertig was, gebeurt dat tegenwoordig rond je dertigste. De midlifecrisis heeft plaatsgemaakt voor de quarterlifecrisis. De midlifecrisis ontstaat vaak op het moment dat de kinderen op eigen benen kunnen staan en er ondertussen al wat stappen zijn gemaakt. Er is opeens tijd en ruimte om stil te staan en om je heen te kijken waar je bent beland in het leven. Tegenwoordig zie je dat mensen later kinderen krijgen. Het aantal hogeropgeleiden is de laatste jaren constant toegenomen (45% van de millennials is hoger opgeleid) en veel van hen geven er de voorkeur aan om eerst hun carrière op de rit te hebben, voordat ze aan een gezin beginnen. Doordat ze in deze fase meer tijd hebben voor hun eigen ontwikkeling en kansen, ontstaat er automatisch ook meer ruimte voor reflectie. De vraag is of je als twintiger/dertiger net zo emotioneel volwassen bent in het omgaan met persoonlijke confrontaties als op je veertigste. Dat denk ik niet.

De tweede verklaring waarom millennials waarschijnlijk vaker en intenser het ‘is dit alles?’ gevoel beleven, is hun hoge verwachtingen. Millennials hebben naar mijn idee veel hogere verwachtingen van zichzelf en van het leven dan mensen uit eerdere generaties (“doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg”). Deze hoge verwachtingen zijn ontstaan door een combinatie van factoren, waaronder:

  • Ongekende welvaart, wij zijn opgegroeid met het ‘sky is the limit’ idee. Alles groeit en wordt beter. Er zijn meer kansen voor steeds meer mensen.
  • Toename van keuzemogelijkheden, waardoor er voor iedereen wat wils lijkt te zijn.
  • Social media, overal om ons heen zien we succes.
  • Vele prikkels, er is altijd wel iets te doen/ontdekken/ervaren.
  • Opvoeding waarin vaak onze behoeften en ontwikkeling centraal stonden.

Zet dit af tegen de realiteit van de prestatiemaatschappij waarin in veel gevallen de bewegingsruimte beperkt is, de competitie genadeloos is en we vaak als een nummertje worden behandeld. Als we vervolgens de lange reflectietijd hier aan toevoegen dan hebben we het perfecte recept voor een ‘is dit alles?’ cocktail.

 

Wat kunnen we er aan doen?

De oplossing ligt volgens mij niet in het wijzen van vingers naar ouders, social media, recruitmentpraatjes of andere verklaringen waarom millennials hoge verwachtingen hebben. De oplossing ligt in het wijzen met een vinger naar onszelf. Wat zijn mijn verwachtingen?

Het ‘is dit alles?’ gevoel wordt veroorzaakt door te hoge of scheve verwachtingen. Een belangrijke oplossing is dus om onze verwachtingen naar beneden bij te stellen. Wanneer we de hoge lat met moetjes over wat we zouden moeten ‘hebben’, ‘kunnen’ of ‘zijn’ omlaag halen dan ontstaat er vanzelf meer rust en ruimte. Dit is ook de conclusie die geluksonderzoekers als Dan Gilbert, Shawn Anchor en voormalig Google baas Mo Gawdat trekken. Zij stellen dat het verlagen van verwachtingen de sleutel is tot een gelukkiger leven (excuses voor de spoiler alert als je nog werken van hen wilt lezen). Mocht je niet goed weten hoe, dan kan het in de arm nemen van een coach uitkomst bieden. Het vinden van jouw antwoorden op de vragen “waarom wil ik een bepaald leven leiden?”, “wat wil ik echt?” en “ben ik open en eerlijk naar mezelf en naar anderen toe in mijn verwachtingen?” kunnen heel verhelderend en waardevol zijn. Als je weet waarom je de lat zo hoog legt, kan je hem ook weer makkelijker omlaag halen.

Betekent dit dan dat ik beter geen ambitie of doelen meer mag hebben? Nee zeker niet. In onze gehaaste maatschappij staan we vaak te weinig stil bij ‘waarom we iets doen’ en ‘wat we hebben’. Dat laatste brengt me bij een tweede oplossing voor het ‘is dit alles?’ gevoel. Om het gat tussen onze verwachtingen en realiteit te dichten kunnen we ook onze realiteit ‘beter’ maken. Hoe je dat kunt doen? Heel makkelijk: door dankbaar te zijn voor wat je hebt. Wanneer je iedere dag zegt of schrijft waar je die dag dankbaar voor bent, dan ga je automatisch meer letten op wat je wél hebt. Het gevoel van schaarste maakt dan langzaam plaats voor meer innerlijke rijkdom. Deze oefening werkt trouwens het beste net voor het slapen gaan. Je hersenen hebben dan meer tijd om het te verwerken.

Kortom, het is een volstrekt normaal verschijnsel dat een millennial in onze maatschappij een ‘is dit alles?’ gevoel heeft. Gelukkig zijn er ook tal van oplossingen hoe van dit knagende gevoel af te komen, zodat we kunnen gaan doen wat echt belangrijk is: leven!